در زمینه پیوندهای رادیویی داده های ویدیویی هواپیماهای بدون سرنشین, IP مش, جبهه (شبکه تبلیغاتی موبایل), و شبکه موقت همه نمایانگر انواع مختلفی از فن آوری های شبکه بی سیم هستند که برای اطمینان از ارتباط قابل اعتماد بین هواپیماهای بدون سرنشین و ایستگاه های زمینی یا در میان چندین هواپیمای بدون سرنشین استفاده می شوند. در اینجا تفکیک تفاوت آنها وجود دارد:

فهرست مطالب

1. شبکه مش

تعریف: IP مش معماری شبکه ای است که در آن هر گره (هواپیمای بدون سرنشین یا دستگاه) به عنوان روتر عمل می کند, ارسال داده به گره های دیگر. شبکه به یک مرکز مرکزی اعتماد نمی کند; بجای, خود سازمان یافته و خودداری می کند.
ویژگی های کلیدی:
- مقیاس پذیری: اضافه کردن گره های بیشتر آسان (هواپیماهای بدون سرنشین) بدون پیکربندی مجدد قابل توجه.
- افزونگی: اگر یک گره شکست بخورد, داده ها را می توان از طریق گره های دیگر بازگرداند.
- مسیریابی: از پروتکل های IP استاندارد استفاده می کند, به این معنی که می تواند به خوبی با شبکه های مبتنی بر IP ادغام شود (به عنوان مثال, اینترنت, خدمات ابری).
- مورد استفاده: مناسب برای عملیات هواپیماهای بدون سرنشین در مقیاس بزرگ که ممکن است یک کنترل کننده مرکزی امکان پذیر نباشد (به عنوان مثال, نظارت یا جستجو در منطقه بزرگ & نجات).

2. جبهه (شبکه تبلیغاتی موبایل)

تعریف: Manet نوعی شبکه است که در آن دستگاه های تلفن همراه است (هواپیماهای بدون سرنشین, در این حالت) مستقیماً با یکدیگر ارتباط برقرار کنید بدون اینکه به یک زیرساخت متمرکز یا جداول مسیریابی از پیش تنظیم شده.
ویژگی های کلیدی:
- مسیریابی پویا: با حرکت هواپیماهای بدون سرنشین ، مسیرها به صورت پویا ایجاد می شوند.
- زمان تاخیر کم: شبکه به سرعت با تغییرات موقعیت سازگار است و به طور کلی با تأخیر کم است, که برای پخش ویدیویی در زمان واقعی بسیار مهم است.
- خودسازی: هر هواپیمای بدون سرنشین در شبکه می تواند به طور خودکار مسیرهایی را با سایر هواپیماهای بدون سرنشین در محدوده ایجاد کند.
- مورد استفاده: ایده آل برای تاکتیکی, مأموریت های دامنه کوتاه تا متوسط که در آن هواپیماهای بدون سرنشین غیرقابل پیش بینی هستند (به عنوان مثال, نظامی, نظارت تاکتیکی).

3. شبکه موقت

تعریف: شبکه های Ad Hoc شبکه های بی سیم غیر متمرکز در جایی که گره ها هستند (هواپیماهای بدون سرنشین یا ایستگاه های زمینی) بدون یک نقطه کنترل مرکزی مستقیماً با یکدیگر ارتباط برقرار کنید.
ویژگی های کلیدی:
- ارتباط مستقل: گره ها به طور مستقل عمل می کنند و مسیرهای ارتباطی خود را تنظیم می کنند.
- انعطاف پذیر و موقت: بدون تکیه بر زیرساخت ها می توان به سرعت برای عملیات موقت مستقر شد.
- چالش: به طور معمول پروتکل های مسیریابی پیشرفته کمتری در مقایسه با MANET دارد, و عملکرد شبکه می تواند در سناریوهای در مقیاس بزرگ یا با چگالی بالا رنج ببرد.
- مورد استفاده: مناسب برای کوچک, عملیات پهپاد با برد کوتاه, یا مناطقی که زیرساخت های شبکه در دسترس نیستند (به عنوان مثال, عملیات میدانی, ماموریت های نظارت کوچک).

مقایسه:

ویژگی	IP مش	جبهه	شبکه موقت
تمرکز	هیچ قطب مرکزی; خود ساز	هیچ قطب مرکزی; غیر متمرکز	هیچ قطب مرکزی; همسایه
مقیاس پذیری	بالا; آسان برای اضافه کردن هواپیماهای بدون سرنشین بیشتر	معتاد; مسیریابی پیچیده می شود	کم تا متوسط; مسیریابی موقت
پروتکل مسیریابی	مبتنی بر IP, مسیریابی استاندارد	پویا, وابسته به پروتکل	ساده, مسیریابی کمتر کارآمد
تحمل گسل	بالا; می تواند از طریق گره های دیگر دوباره استفاده کند	معتاد; می تواند از مسیرهای شکسته رنج ببرد	کم; مسیریابی کمتر قوی
مورد استفاده	منطقه بزرگ, گزینه های پهپاد مداوم	دارای تاکتیکی, سیار, محیط های سریع در حال تغییر	عملیات موقت یا در مقیاس کوچک
سرعت استقرار	تنظیم کندتر به دلیل پیچیدگی	معتاد, بسته به پروتکل ها	سریع, به زیرساخت لازم نیست

نتیجه:

IP مش شبکه ها برای مقیاس بزرگ بهترین هستند, مقاوم, و عملیات هواپیماهای بدون سرنشین مقیاس پذیر که نیاز به یکپارچه سازی یکپارچه با زیرساخت های IP موجود دارند.
جبهه برای مأموریت های تاکتیکی که هواپیماهای بدون سرنشین در حال حرکت هستند ، مناسب تر است, و تبادل داده در زمان واقعی بسیار مهم است.
شبکه های موقت به طور معمول برای کوچکتر استفاده می شود, مأموریت ها یا محیط های دوربرد که استقرار سریع و سادگی مهم است.

برای انتقال داده های ویدئویی پهپاد, شما به طور کلی خواهید دید IP مش استفاده در سناریوهای بزرگتر یا پیچیده تر که بسیاری از هواپیماهای بدون سرنشین نیاز به برقراری ارتباط با اطمینان دارند, در حالی که جبهه اغلب برای محیط های نظامی یا پویا انتخاب می شود. به این ممکن است برای ساده تر استفاده شود, کارهای کوتاه مدت.